Een beer woont meestal in een hol, dat we een 'berengrot' of 'hol' noemen. Dit is een veilige plek waar de beer kan overwinteren en haar jongen kan grootbrengen. Vaak kiest een beer een natuurlijke schuilplaats, zoals een grot, een holle boom of een plek onder wortels of stenen. Tijdens de winter trekt de beer zich terug in dit hol om te gaan slapen, een periode die we winterslaap noemen. In deze tijd eet de beer niet en leeft hij op zijn vetreserves. Voor moederberen is het hol extra belangrijk, omdat ze daar hun jongen krijgen en beschermen tot ze sterk genoeg zijn om naar buiten te gaan. Zo'n hol biedt dus bescherming tegen kou, roofdieren en andere gevaren.