Een steadicam is een mechanisch hulpmiddel waarmee een cameraman vloeiende beelden kan maken, zelfs tijdens het lopen of rennen. Het systeem bestaat uit een speciaal vest, een arm met vering en een houder voor de camera. Dankzij deze constructie worden schokken en trillingen opgevangen, zodat de beelden stabiel blijven.

De steadicam werd in de jaren zeventig geïntroduceerd door Garrett Brown en veranderde de filmwereld. Voorheen waren filmmakers vaak gebonden aan statieven of zware dolly’s, maar met de steadicam konden ze vrij bewegen en dynamische scènes opnemen. Dit is vooral handig op filmsets waar flexibiliteit en snelheid belangrijk zijn, bijvoorbeeld bij het volgen van acteurs door smalle gangen of drukke ruimtes.

Steadicams worden niet alleen gebruikt voor films, maar ook bij concertregistraties, sportevenementen en live-uitzendingen. Ze zijn ideaal op plekken waar andere apparatuur te groot of onhandig is. Door het gebruik van een monitor kan de operator het beeld goed in de gaten houden en zich veilig bewegen. Zo zorgt de steadicam voor creatieve vrijheid en indrukwekkende camerabewegingen.

Meer informatie: it.m.wikipedia.org