Vogelverschrikkers zijn al eeuwenlang een onderdeel van de landbouw. Hun voornaamste doel is om vogels, vooral kraaien, af te schrikken zodat ze geen zaden en gewassen opeten. Dit wordt bereikt door een mensachtige figuur in het veld te plaatsen, waardoor vogels denken dat er iemand aanwezig is die de gewassen bewaakt. Het concept van de vogelverschrikker gaat terug tot de oudheid; de Egyptenaren gebruikten ze langs de Nijl om tarwevelden te beschermen, en de Grieken gebruikten houten vogelverschrikkers in wijngaarden. Het ontwerp van vogelverschrikkers varieert wereldwijd en weerspiegelt vaak lokale culturen en beschikbare materialen. In sommige culturen worden vogelverschrikkers aangekleed met oude kleren en hoeden, wat ze een kenmerkend uiterlijk geeft. Ondanks technologische vooruitgang blijven vogelverschrikkers een populaire, milieuvriendelijke methode om gewassen te beschermen in veel delen van de wereld. Hun aanwezigheid is niet alleen praktisch, maar voegt ook een rustieke charme toe aan het landbouwlandschap.