Nachtzicht is het vermogen om te zien bij weinig licht of in het donker, een vaardigheid die veel voorkomt bij dieren en in mindere mate bij mensen. Dit vermogen komt voornamelijk door de aanwezigheid van staafjes in het netvlies, fotoreceptorcellen die zeer gevoelig zijn voor zwak licht.

In vergelijking met kegeltjes, die verantwoordelijk zijn voor kleurenzicht en meer licht nodig hebben om effectief te functioneren, zijn staafjes talrijker en stellen ze ons in staat om beweging en vormen te detecteren bij weinig licht. Omdat staafjes geen kleur waarnemen, is nachtzicht echter zwart-wit.

Sommige dieren, zoals katten en uilen, hebben uitstekend nachtzicht dankzij extra kenmerken, zoals het tapetum lucidum, een reflecterende laag achter het netvlies die de lichtgevoeligheid vergroot. Mensen missen deze laag, wat onze visie in het donker beperkt.

Ondanks deze beperkingen heeft de evolutie ervoor gezorgd dat mensen een gezichtsvermogen hebben dat zich kan aanpassen aan verschillende lichtomstandigheden, een bewijs van de complexiteit en efficiëntie van het menselijk visuele systeem.