Hondsdolheid wordt veroorzaakt door het rabiësvirus, een neurotroop virus van het Lyssavirus geslacht. Dit dodelijke virus verspreidt zich voornamelijk via de beet van een besmet dier, meestal honden. Na binnenkomst in het lichaam reist het rabiësvirus via de perifere zenuwen naar het centrale zenuwstelsel, wat leidt tot progressieve hersenontsteking. Symptomen van hondsdolheid kunnen koorts, hoofdpijn, overmatige speekselvloed, spierspasmen, verlamming en mentale verwarring omvatten. Zodra klinische symptomen optreden, is hondsdolheid bijna altijd dodelijk, waardoor het een van de dodelijkste infectieziekten is.

Toch is hondsdolheid te voorkomen door snelle post-expositie profylaxe, waaronder wondreiniging en toediening van rabiësimmunoglobuline en vaccin. Vaccinatie van huisdieren en beheer van wilde dieren zijn cruciale onderdelen van de preventie van hondsdolheid. Ondanks aanzienlijke vooruitgang in het verminderen van menselijke gevallen door vaccinatieprogramma's, blijft de ziekte een bedreiging vormen in veel regio's, vooral in Afrika en Azië, waar hondsdolheid bij honden endemisch blijft.