Atum - een figuur uit welke mythologie?

Atum is een belangrijke godheid in de oude Egyptische mythologie, bekend als een scheppingsgod. Hij wordt vaak aangeduid als "degene die uit zichzelf bestaat" en was een zonnegod, een van de meest invloedrijke goden in het Egyptische pantheon. Atum werd op verschillende manieren afgebeeld: als een man met een dubbele kroon, een oudere met een baard, een zonnegod met het hoofd van een ram of mangoest, en zelfs als de Feniks. Hij was uniek omdat hij de eerste god was die in menselijke vorm werd afgebeeld, terwijl andere Egyptische goden vaak dierlijke kenmerken hadden.

Volgens de Heliopolitaanse scheppingsmythe kwam Atum voort uit de oerwateren van Nun en schiep zichzelf. Hij was de vader van andere goden zoals Shu en Tefnut, die op hun beurt de ouders werden van Geb en Nut. Deze goden leidden vervolgens tot de geboorte van Osiris, Isis, Nephthys, Seth en Horus de Oudere. In de Memphitische theologie werd gezegd dat Atum uit het hart van Ptah werd geboren.

Atum werd ook geassocieerd met de zonnegod Ra, wat leidde tot Atum-Ra, en soms met Osiris en Amon, wat leidde tot Amon-Ra tijdens de periode van het Nieuwe Rijk. Hij werd aangeduid als "de Volmaakte", "degene die uit zichzelf bestaat" en "degene die het universum voltooit". In Heracleopolis symboliseerde zijn hand het vrouwelijke principe, gepersonifieerd door Nebethetepet, "de Vrouwe van Tevredenheid". In latere mythen werd hij verbonden met zijn eigen schaduw of de godin Iusaas.