De pauze tussen de bedrijven van een toneelstuk, opera, concert of filmvoorstelling wordt een 'entr'acte' genoemd. Deze onderbreking is bedoeld om het publiek even rust te geven, zonder dat het verhaal of de spanning van het stuk verloren gaat. Al in de achttiende eeuw benadrukten Franse denkers als Jean-François Marmontel en Denis Diderot dat de entr'acte vooral voor het publiek bedoeld is, zodat zij kunnen ontspannen en hun gedachten kunnen ordenen, terwijl het verhaal op de achtergrond doorgaat.

De entr'acte is ook praktisch: het is lastig om langer dan twee uur geconcentreerd te blijven, en acteurs en musici hebben tijd nodig om uit te rusten of zich om te kleden. Daarnaast kunnen tijdens de pauze decors worden verwisseld en technische voorbereidingen worden getroffen.

Psychologisch gezien biedt de entr'acte het publiek de kans om even afstand te nemen van de illusie van het toneel en terug te keren naar de werkelijkheid. Het is een moment om te reflecteren op wat men heeft gezien, gedachten uit te wisselen en zich voor te bereiden op het vervolg van de voorstelling.

Meer informatie: pt.wikipedia.org