Ondergrondse voetgangerspassages werden eind 19e eeuw voor het eerst gebouwd in steden als Londen en Parijs. Ze waren bedoeld om voetgangers veilig te laten oversteken zonder het drukke verkeer te hinderen. Tegenwoordig zijn deze passages een vast onderdeel van het stadsbeeld in veel grote steden wereldwijd. Vaak zijn ze versierd met kunst, mozaïeken of graffiti, en soms vind je er zelfs kleine winkels of kiosken.

Het belangrijkste voordeel van een ondergrondse passage is de veiligheid: voetgangers hoeven niet tussen het verkeer door te lopen. Bovendien blijft het verkeer op straat ongestoord doorstromen. In sommige wereldsteden, zoals Tokio, zijn deze passages uitgebreid tot complete ondergrondse netwerken met meerdere verdiepingen, die toegang geven tot metrostations en winkelstraten onder de grond. Zo dragen ondergrondse passages bij aan een efficiënte en veilige stedelijke infrastructuur.