Gladiatoren waren professionele vechters in het oude Rome die optraden in grote arena’s voor publiek vermaak. Ze vochten vaak in heftige en gevaarlijke gevechten, wat veel toeschouwers trok die op zoek waren naar spanning en sensatie. Gladiatoren konden slaven zijn, krijgsgevangenen, maar soms ook vrije mannen die zich vrijwillig aanmeldden om roem of vrijheid te winnen.

Sommige gladiatoren werden beroemd en hun beeltenis verscheen op mozaïeken en muren. Gevechten eindigden niet altijd met de dood, maar het risico was groot en het publiek hield van de spanning. Soms moesten gladiatoren zelfs tegen wilde dieren vechten. Wie veel gevechten overleefde en indruk maakte, kon een houten zwaard krijgen als teken van vrijheid en het einde van hun carrière als gladiator.