De Tempel van Aphaia, ook wel bekend als Aphaea, is een prachtig voorbeeld van Dorische architectuur en maakt deel uit van een heilige driehoek met het Parthenon en de Tempel van Poseidon in Sounion. Gelegen op het eiland Aegina in de Saronische Golf, is deze tempel een belangrijk historisch monument. Aanvankelijk werd gedacht dat het gewijd was aan Zeus Panhellenios, en later aan Athena, waardoor het de bijnaam "Athena Aphaia" kreeg. De tempel dateert uit de late 6e eeuw v.Chr. of vroege 5e eeuw v.Chr., en markeert een overgangsfase tussen de Archaïsche en Klassieke periodes van de Griekse kunst. De beroemde frontons van de tempel zijn bewaard gebleven in de Glyptotheek in München.

Aphaia wordt geassocieerd met de Kretenzische nimf Britomartis, zoals opgemerkt door Pausanias en Antoninus Liberalis. Ze werd beschouwd als een dochter van Leto, waardoor ze een halfzus was van Apollo en Artemis. Bekend om het uitvinden van jacht netten, trok haar schoonheid ongewenste aandacht van mannen, waaronder koning Minos. Om te ontsnappen, sprong ze in de zee maar werd gered door de netten van een Aeginetische visser die verliefd op haar werd.

Haar halfzus Britomartis, die als haar beschermer optrad, maakte haar onzichtbaar, wat leidde tot haar bekendheid als Aphaia. De tempel werd gebouwd op de plek waar ze verdween.

Meer informatie: es.wikipedia.org