Een stethoscoop, ook wel phonendoscoop genoemd, is een akoestisch instrument dat in de geneeskunde, tandheelkunde, verpleegkunde, logopedie en diergeneeskunde wordt gebruikt om interne lichaamsgeluiden te beluisteren. Het woord 'stethoscoop' komt van het Franse 'stéthoscope' en het wetenschappelijke Latijn 'stethoscopium'. 'Phonendoscoop' is afgeleid van de Griekse prefix 'phono', wat geluid betekent.

Het gebruik van een stethoscoop voor onderzoek wordt auscultatie genoemd. Tijdens een lichamelijk onderzoek wordt auscultatie toegepast om hart-, ademhalings- en darmgeluiden te detecteren. Dit kan helpen bij het opsporen van afwijkingen zoals hartruis, veroorzaakt door abnormale bloedstromen, of veranderingen in darmactiviteit.

De stethoscoop werd in 1816 uitgevonden door de Franse arts René Laënnec. Hij publiceerde zijn bevindingen in 1819 in het werk 'De l’auscultation médiate ou Traité du Diagnostic des Maladies des Poumon et du Coeur'. Laënnec's verlegenheid bij het direct luisteren naar de borst van patiënten leidde tot de uitvinding van dit eenvoudige maar effectieve medische hulpmiddel.

Meer informatie: es.wikipedia.org