Een fabel is een kort, verzonnen verhaal dat vaak een didactische les bevat. Het woord 'fabel' komt van het Latijnse 'fabŭla'. Fabels kunnen zowel in proza als in versvorm worden geschreven en hebben meestal een moraal die aan het einde van het verhaal wordt gepresenteerd. Deze moraal is bedoeld om de lezer een les te leren.

In fabels kunnen zowel mensen als dieren en andere wezens of objecten de hoofdrol spelen. Historisch gezien ontstonden fabels toen Griekse en Romeinse slaven die onderwijs gaven, ethische lessen aan kinderen wilden overbrengen. Deze lessen benadrukten dat de natuurlijke eigenschappen van dingen onveranderlijk waren. Met de komst van het christendom kregen fabels echter een nieuwe dimensie, waarbij verandering in menselijk gedrag mogelijk werd geacht.

Door de eeuwen heen hebben veel auteurs fabels geschreven om te vermaken, te onderwijzen en hun literaire talenten te tonen. Een van de beroemdste fabelschrijvers is de Fransman Jean de La Fontaine, die in de 17e eeuw een uitgebreide verzameling fabels creëerde. Andere bekende fabulisten zijn Félix María Samaniego, Aesopus en Tomás de Iriarte.

Enkele bekende fabels zijn: De haas en de schildpad, De leeuw en de muis, en De mier en de sprinkhaan.

Meer informatie: es.wikipedia.org