Wolfraamiet is een mineraal dat voornamelijk bestaat uit ijzer- en mangaanwolfraamat. Het behoort tot een groep mineralen, waarbij ferberiet (rijk aan ijzer) en hübneriet (rijk aan mangaan) de uiteinden vormen. Het mineraal bevat altijd een hoog percentage wolfraamoxide, wat het belangrijk maakt als grondstof voor de winning van wolfraam.

De naam 'wolfraamiet' is afgeleid van het Duitse 'Wolf' (wolf) en 'Rahm' (room of schuim), verwijzend naar het uiterlijk van het materiaal dat ontstaat bij het smelten van ertsen met wolfraam en tin. In de alchemie werd 'wolf' ook gebruikt als aanduiding voor antimoon, waarmee wolfraam soms werd verward.

Samen met scheeliet is wolfraamiet de belangrijkste bron van het metaal wolfraam. Wolfraam wordt zeer gewaardeerd vanwege zijn toepassing in speciale staalsoorten en andere industriële producten. De aanwezigheid van het element wolfraam in wolfraamiet werd in 1779 aangetoond door Peter Woulfe. De naam 'wolfraam' werd in 1755 geïntroduceerd door Axel Fredrik Cronstedt, nog voordat het element zelf werd geïsoleerd.

Meer informatie: fr.wikipedia.org