Oude Egyptische graven waren veel meer dan alleen begraafplaatsen; ze werden ontworpen als luxueuze woningen voor het leven na de dood. De oude Egyptenaren geloofden dat het lichaam en de ziel samen moesten blijven om het eeuwige leven te bereiken. Daarom werden graven zorgvuldig gebouwd en rijkelijk gevuld met waardevolle voorwerpen, voedsel, sieraden en gebruiksvoorwerpen die de overledene nodig zou kunnen hebben in het hiernamaals.

De muren van veel graven waren versierd met kleurrijke schilderingen die het leven van de overledene, religieuze rituelen en goden uitbeeldden. Deze kunstwerken dienden niet alleen als decoratie, maar ook als magische bescherming en begeleiding voor de reis naar het hiernamaals. In beroemde necropolissen zoals de Vallei der Koningen werden zelfs geheime kamers en ingewikkelde vallen aangebracht om grafrovers te weren. Het bouwen van een graf was een teken van respect en liefde voor de doden, en weerspiegelde het diepe geloof van de Egyptenaren in onsterfelijkheid en het belang van een goed voorbereide reis naar het eeuwige leven.