Franco Battiato (1945-2021) was een veelzijdige Italiaanse artiest die bekend stond als zanger, songwriter, muzikant, filmregisseur en schilder. Hij trad soms op onder de naam Suphan Barzani. In zijn latere jaren trok hij zich terug uit de publieke belangstelling vanwege een ziekte die hij nooit openbaar maakte.

Zijn laatste jaren bracht hij door in zijn huis op Sicilië, omringd door boeken en vrienden. Battiato's muzikale carrière had een grote invloed op de Italiaanse muziek, waarbij hij de grenzen tussen hoge en lage cultuur doorbrak. Hij was een unieke culturele figuur die de Italiaanse cultuur liefhad, maar drukte vermeed.

Battiato trouwde nooit en had geen kinderen, maar hij koesterde enkele langdurige vriendschappen. Hij was een bedachtzaam persoon die zelfs oplette om geen mieren te vertrappen.

In de jaren zestig verhuisde hij naar Milaan en bracht hij meer dan drie decennia lang bijna elk jaar een album uit. Hij componeerde ook voor andere artiesten en verkende verschillende muziekgenres. Zijn werk bevatte verwijzingen naar schrijvers en denkers zoals Aldous Huxley en Marcel Proust.

In zijn zoektocht naar nieuwe uitdrukkingsvormen experimenteerde hij met talen als Sanskriet en Perzisch. Hij bestudeerde mystieke teksten en regisseerde twee films: Perduto Amor (2003) en Musikanten (2006).

Meer informatie: es.wikipedia.org