Jonas Ferdinand Gabriel Lippmann (1845-1921) was een Luxemburgse natuurkundige, wiskundige en wetenschappelijk fotograaf, die later de Franse nationaliteit aannam. In 1908 ontving hij de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor zijn methode om kleuren in fotografie te reproduceren, gebaseerd op het interferentieverschijnsel. Deze ontdekking maakt het mogelijk om alle golflengten die door een object worden gereflecteerd volledig te reconstrueren.

Lippmann slaagde erin om kleurenfoto's direct op een enkele plaat vast te leggen met behulp van een interferentieproces dat vooruitliep op holografie. Deze uitvinding was echter te complex om verder te ontwikkelen buiten het laboratorium.

Hij werkte op vele gebieden, waaronder elektriciteit, thermodynamica, optica en fotochemie. In Heidelberg bestudeerde hij de relatie tussen elektrische en capillaire verschijnselen. Zijn proefschrift (Relaties tussen Elektrische en Capillaire Verschijnselen) richtte zich precies op dit onderwerp. Deze onderzoeken legden de basis voor de constructie van een precisie-instrument genaamd een capillaire elektrometer, gebruikt in vroege elektrocardiografen, en de coelostaat, een instrument dat de rotatie van de aarde compenseert en het mogelijk maakt om een gebied van de hemel te fotograferen, waardoor het stilstaand lijkt.

Lippmann's foto's van een eeuw geleden zijn zeer mooi, en het feit dat de kleuren zo goed bewaard zijn gebleven, zegt veel over hun archiefkwaliteit.

Meer informatie: es.wikipedia.org